بيمه چيست ؟

بر اساس ماده يك قانون بيمه در ايران « بيمه عقدي است كه به موجب آن يك طرف تعهد مي كند در ازاي پرداخت وجه يا وجوهي از طرف ديگر در صورت وقوع يا بروز حادثه ؛ خسارت وارده بر او را جبران نموده و يا وجه معيني را بپردازند » قانون گذار در ماده يك قانون بيمه ضمن اينكه بيمه را عقد مي شناسد تصريح قطعي و كلي بر وظايف بيمه گزار و ‹ بيمه گر› دارد . بيمه گر متعهد مي باشد در ازاي دريافت وجهي در صورت بروز يا وقوع حادثه از پرداخت كننده وجه حمايت مالي بنمايد وبيمه گزار وظيفه دارد وجه خريد تأمين و پوشش بيمه اي را به بيمه گر پرداخت بنمايد . لذا عقد بيمه ، عقدي است معوض كه طرفين عقد نسبت به هم الزامات و تعهداتي دارند . همچنين بيمه عقدي است لازم و عقد لازم آن است كه هيچ يك از طرفين حق فسخ آن را ندارند مگر در موارد معينه خاصي كه قانون گذار معين و مشخص كرده است و لذا نتيجه اصل حاكميت اداره آن است كه پس از انعقاد قرارداد طرفين ملزم به رعايت آن و انجام تعهدات خود هستند . البته اين نوع عقد در خصوص بيمه هاي زندگي كه نسبت به بيمه گر لازم ولي نسبت به بيمه شده جايز است داراي استثناء مي باشد و بيمه شده مي تواند هر وقت بخواهد با امتناع از پرداخت حق بيمه قرارداد را و نمايد و ذخيره رياضي بيمه نامه را بر اساس شرايط و مقررات مندرج در بيمه نمه دريافت دارد .

ضرورت بيمه :

آقاي هيمارد دركتاب « تئوري و عمل در بيمه هاي غيردريائي » د رمورد بيمه تعريفي به شرح زير دارد :

« بيمه عملي است كه به موجب آن يك طرف كه بيمه گزار ناميده مي شود تعهدي از طرف ديگر كه بيمه گر ناميده مي شود ، به دست آورد مبني بر اينكه جبران زيان وارده به او و يا شخص ثالث ديگري را به عهده گيرد . مبلغي كه بيمه گزار در مقابل اين خدمت مي پردازد ، حق بيمه نام دارد . بيمه گر مجموعه اي از ريسكها را پذيرفته و بر اساس قوانين آماري زيانهاي وارده به آنها را مي پردازد . »

انسان و اموال تحت تملكش ، د ر زندگي روزمره با حوادث بيشماري مواجه هستند .

اين حوادث غير قابل پيش بيني بوده و كسي زمان وقوع و ميزان زيان ناشي از آنها را نمي تواند پيش بيني و برآورد كند . از جمله اين حوادث مي توان به موارد زير اشاره كرد .

خسارتهاي فاجعه آميز و طبيعي ‹ خسارتهاي مالي › ارقام به ميليون دلار آمريكا